GESLAAGD

Het is officieel: ik ben GESLAAGD!!! Niet dat ik heel veel anders had verwacht, maar het blijft natuurlijk altijd een spannend moment… en wat een heerlijk gevoel! Tussen 5 en 6 zou ik gebeld worden als ik niet geslaagd was, na zessen als dat wel het geval was. Om 6 uur keek ik op de site en daar stond het al, mijn naam bij het rijtje van geslaagden. Een kwartier later ging de telefoon en kon mijn mentor me mijn cijfers vertellen, waar ik heeel blij mee ben:

Nederlands: 7,9 - eindcijfer 8,0
Engels: 7,9 - eindcijfer 8,0
Wiskunde: 8,2 - eindcijfer 7,0
Natuurkunde: 8,0 - eindcijfer 7,0
Scheikunde: 6,3 - eindcijfer 7,0
Biologie: 6,3 - eindcijfer 7,0
CKV3 (vak in vrije deel, zonder CSE): 8,0

Verder had ik voor mijn schoolexamens al de volgende eindcijfers gehaald:
Frans: 7,0
Duits: 7,0
Geschiedenis: 7,0
Maatschappijleer: 8,0
Letterkunde: 8,0
ANW: 8,0

….wat dus betekent dat ik geen een 6 op mijn eindlijst sta. Daar durfde ik eigenlijk niet op te hopen, ik dacht namelijk dat ik sowieso voor scheikunde wel een 6 zou hebben. In ieder geval is mijn cijfergemiddelde nu een 7,5. Ook al is er voor mijn gevoel weinig veranderd, ik ben ontzettend blij en ga dat dan ook even goed vieren de komende tijd!

Alain Clark

Gisteravond ben ik met 8 vriendinnetjes naar het concert van Alain Clark in Tivoli, Utrecht geweest. Dit was de eerste keer dat ik naar een concert ging, en achteraf snap ik echt niet waarom ik dat nooit eerder heb gedaan. Het was fantastisch! Met het volume op 100 hebben we bijna alle liedjes meegezongen, waarbij ‘Father and Friend’ volgens mij de meeste succes had. Maar dat kwam natuurlijk doordat toen zijn vader ook meezong! Alain Clark kan ontzettend goed zingen en maakte er een echte, vooral heel gezellige show van. Zeker de moeite waard.

Pre-Departure bijeenkomst

Afgelopen dinsdag (10 juni) was de ‘pre-departure bijeenkomst’ van Fulbright in Amsterdam. Deze datum werd ons vorig jaar augustus al op het hart gedrukt om vooral niet te vergeten, maar 10 juni 2008 leek toen nog zo verschrikkelijk ver weg. Ik kan niet geloven dat de tijd zo snel is gegaan! Maar goed, rond 2 uur begon de bijeenkomst in een gebouw op de UvA. Allereerst hield Fabienne een praatje en herhaalde nog eens de dingen die we echt niet moesten vergeten om nog te doen. Hierna kwamen er 2 meisjes en een jongen aan het woord die net een week geleden weer teruggekeerd waren van hun jaar in Amerika, waar wij al onze vragen op af mochten vuren. 90% van wat ik hoorde wist ik eigenlijk al wel, maar het blijft leuk om alles nog eens te herhalen. Na deze ‘paneldiscussie’ verhuisden we naar een andere zaal, waar een Amerikaanse professor een praatje hield over de verschillen tussen de Amerikaanse en Nederlandse cultuur qua universiteiten etc. Dat was redelijk interessant, maar daarna kwam het écht leuke gedeelte: de borrel in het café ernaast. Echt heel leuk om alle andere CSP-ers eens te ontmoeten en verhalen uit te wisselen. Het leukste is dat je allemaal in dezelfde situatie zit, daarom heel erg op één lijn en vanalles hebt om over te praten. Rond half 7 was bijna iedereen vertrokken, en zijn de echte diehards (ik en 4 anderen) nog in een pizzaria wat gaan eten, wat erg gezellig was. Door er zoveel over te praten heb ik er weer helemaal zin in gekregen, en dat het nog maar 68 dagen duurt vind ik nu helemaal niet zo verdrietig meer!

My one minute of fame

Tegenwoordig heeft mijn zusje Jolijn (14) een nieuwe hobby: figureren. Vorige week zondag vroeg ze of ik mee wilde naar Radeloos, het boek van Carry Slee dat momenteel wordt verfilmd. Het was een disco-scène, wat inhield dat we op de achtergrond moesten dansen en zodra de muziek uitging, de beat gewoon ‘vast’ moesten houden - best raar, dansen zonder muziek - zodat de acteurs hun scène op konden nemen. Mezelf terugzien in de film zal pas volgend jaar ergens kunnen, aangezien hij 2 oktober in de bioscoop komt en ik dan natuurlijk in Amerika zit.

Een paar dagen later vroeg ze of ik ook mee wilde naar SpangaS, een soapserie op Nederland 3 voor kinderen. Dit wordt opgenomen op het Spangalis College in Amsterdam. We moesten er al om kwart voor 8 zijn, dus om half 6 ging de wekker (en dat in mijn vakantie, drie dagen lang!). Maar ik heb alles overleefd, en het was best leuk om te doen. De 1e dag was er brand, dus veel te doen. Er was politie, ambulances en brandweer, zo’n 70 figuranten en de congiërge (oftewel een gesminckte stuntman) sprong van het dak van een hoogte van 11 meter. De 2e en 3e dag was er minder te doen en was het dus ook een stuk saaier. Figureren is in ieder geval niet mijn grootste passie gebleken, maar voor een keertje was het natuurlijk wel de moeite waard!

Met Flip (Jasper) en Tobias (Marius)

Done, fertig, finito

Anderhalve week heeft het geduurd. Zo achterlijk weinig als je het vergelijkt met de rest van je middelbareschool-carrière. 6 jaar! en dan moet je in amper 2 weekjes alles wat ze je in die afgelopen 6 jaar hebben geprobeerd te leren in een paar uur tijd zien waar te maken. Maar goed, ik heb het overleefd! en eigenlijk ben ik er veel te makkelijk vanaf gekomen. Een week van te voren begon ik zo’n beetje te leren, maar de meeste examens heb ik er eigenlijk de avond (of zelfs ochtend…) van te voren pas goed in gestampt. Het resultaat, met waarschijnlijke eindcijfers:
Biologie - tussen 4,6 en 6,6 - eindcijfer 6 of 7
Scheikunde - tussen 4,9 en 6,9 - eindcijfer 6 of 7
Natuurkunde - tussen 7,0 en 9,0 - eindcijfer 7 of 8
Wiskunde - tussen 7,9 en 9,4 - eindcijfer 7 of 8
Engels - tussen 7,2 en 9,1 - eindcijfer 8 of 9
Nederlands - tussen 7,5 en 9,2 - eindcijfer 8 of 9
Volgens mij mag ik dus meer dan tevreden zijn. En nu…

Nu kan ik met 99% zekerheid zeggen dat ik geslaagd ben, dat ik 99% zeker weten 19 augustus naar Amerika ga, maar 100% zeker is dat ik eerst nog een hele leuke zomer in Nederland tegemoet ga!

Time flies…

Rotterdam by night

Maastricht werd vervangen door Rotterdam, en het weekend door de donderdag. Rond een uur of 11 stapten we (Mirjam, Fien, Ella, Kenza en ik) gisteren op de trein richting Mirjam’s nichtje Anne-Sietske, die in Rotterdam woont en studeert. Voorafgaand aan een heerlijke gourmet met haar huisgenootjes hebben we de dag doorgebracht in het centrum en alle winkels afgestruind op zoek naar galajurken. ’s Avonds zijn we uiteraard uitgegaan, wat heel erg leuk bleek te zijn. We zijn uiteindelijk naar het Plein, de Skihut, de Beurs en (na een halfuurtje verdwaald te zijn geweest om er daarna achter te komen dat het gewoon om de hoek was) Hollywood Music Hall geweest, allemaal even leuk. Toen we terugkwamen begon het alweer licht te worden en vielen we (na de overheerlijke saucijzenbroodjes) vrijwel meteen in slaap. Zeker voor herhaling vatbaar!